KRYZYS ĆWIERCI WIEKU – jak sobie z nim radzić?

quarterlifecrisis-zdnastrone

Dziś mam dla Was 7 wskazówek na pomyślne wyjście z kryzysu 25-latka.

Kryzys ćwierci wieku, jako kryzys tożsamości prowadzi często do zwątpienia w siebie i swoje możliwości, co skutkuje odczuwaniem przez jednostkę niepokoju, a w niektórych przypadkach nawet depresją.

Na podstawie wyników przeprowadzonych dotychczas badań, wyłoniono siedem dominujących motywów, mających wpływ na korzystne wyjście z kryzysu. Są to:

 1. ZMIANA ŚRODOWISKA

Prawie każdy z uczestników wskazał na ten czynnik, jako najbardziej kluczowy dla pomyślnego wyjścia z kryzysu. Dla niektórych zmiana pracy, dla innych – miejsca zamieszkania, pozwoliła wyrwać się stagnacji oraz stanowiła szansę na świeży start. Wyjście z dotychczasowego środowiska nie musiało być permanentne – niektórym osobom wystarczył wyjazd w rodzinne strony, innym krótkie wakacje. Istotnym jest oderwanie się od swojego typowego codziennego życia, rządzonego przez od dłuższego czasu niezmienianą rutynę.

 2. SAMOŚWIADOMOŚĆ 

Praca nad samopoznaniem i samoświadomością zwiększała szansę na odnalezienie nowej, satysfakcjonującej ścieżki rozwoju po rozwiązaniu kryzysu.

 3. WSPARCIE SPOŁECZNE

Rodzina i przyjaciele stanowili dla badanych główne źródło oparcia w najtrudniejszych chwilach kryzysu, ale również osoby, które dzieliły podobne doświadczenia w przeszłości.

 4. DECYZYJNOŚĆ 

Rozumiana jako podejmowanie samodzielnych decyzji i branie za nie odpowiedzialności.

 5. POZYTYWNE NASTAWIENIE 

Wiara w pomyślny przebieg zdarzeń, odpychanie negatywnych myśli o sobie i świecie, świadomość przebywania w toksycznym towarzystwie i unikanie go.

 6. ODPORNOŚĆ PSYCHICZNA 

Niepoddawanie się niepowodzeniom, ani presji otoczenia, elastyczność wobec niespodziewanych zdarzeń życiowych.

 7. PLANOWANIE FINANSÓW 

Badani wymieniali pieniądze, jako niezwykle istotny czynnik wpływający na intensywność odczuwania kryzysu (niosący poczucie bezpieczeństwa i stabilizację).

Nie stwierdzono, by któryś z wyżej wymienionych punktów okazał się istotniejszy od pozostałych.

Dość powszechnym sposobem na szukanie ulgi w kryzysie jest zwrócenie się o pomoc do profesjonalistów – psychologów, terapeutów, czy coachów. Zapewniają oni bowiem bezpieczne, wspierające środowisko, odpowiednie do zmagania się zarówno z kwestiami dotyczącymi rozwoju zawodowego, a także związku i relacji z obecnym partnerem. Stwarzają również optymalne warunki do eksplorowania swojej tożsamości.

Atwood i Scholtz (2008) twierdzą, że podejście narracyjne oraz terapia skoncentrowana na rozwiązaniach, skupiająca się na zmianie, stanowią najlepsze sposoby interwencji w przypadku kryzysu ćwierci wieku. Potrzeby i oczekiwania wobec terapii dwudziestolatków przeżywających kryzys dotyczą przede wszystkim zagadnień: kierunku rozwoju (osobistego, jak i zawodowego) i umiejętności skupienia się na nim, efektywnego wyznaczania i realizacji celów, planowania działań, rozwijania nowych umiejętności oraz zwiększania poziomu samopoznania i autorefleksji (Stapleton, 2012).

PRZECZYTAJ TAKŻE:

-> KRYZYS ĆWIERCI WIEKU – czym jest i skąd się wzięło to pojęcie?

-> KRYZYS ĆWIERCI WIEKU – co jest jego przyczyną?

PRZECZYTAJ TAKŻE