KRYZYS ĆWIERCI WIEKU – czym jest i skąd się wzięło to pojęcie?

blognaglowek

Czy kryzys ćwierci wieku naprawdę istnieje? Jeśli tak, to czym się on charakteryzuje?

Wszyscy słyszeli o kryzysie wieku średniego. Ze współczuciem kiwamy głowami na wieść o niespełnionych, zagubionych czterdziestolatkach, ale gdy słyszymy o kryzysie ćwierci wieku łapiemy się za głowy nie dowierzając – jak można mieć kryzys w wieku dwudziestu kilku lat! Przecież są to najpiękniejsze lata życia, tyle możliwości, świat stoi otworem, itd. Niektórzy myślą, że to zjawisko jest wymysłem psychologów, czy psychoterapeutów. Kryzys ten jednak istnieje naprawdę, co potwierdzają badania, a przede wszystkim doświadczenia i odczucia młodych ludzi deklarujących, że znaleźli się w owym kryzysowym punkcie w swoim życiu.

Quarterlife Crisis, potocznie zwany – kryzysem 25-latka – jest w istocie kryzysem tożsamości, doświadczanym jako stresujący czas re-ewaluacji życia, która prowadzi do zmian w jego strukturze.

Zjawisko to występują zarówno u mężczyzn, jak i kobiet pomiędzy około dwudziestym piątym a trzydziestym piątym rokiem życia (niektóre dane mówią również o przedziale wiekowym od osiemnastu do trzydziestu lat). Jest to nowe pojęcie, dlatego wciąż brakuje szczegółowych badań dotyczących częstości jego występowania, uwarunkowań przez płeć, pochodzenie społeczne, rasę, czy narodowość.

Autorkami terminu są dwie amerykańskie dziennikarki: Alexandra Robbins i Abby Wilner, które w 2001 roku na podstawie ponad stu wywiadów z młodymi adeptami dorosłości napisały książkę, pt: „Quarterlife Crisis: The Unique Challenges of Life in Your Twenties”, która miała stanowić próbę zwrócenia uwagi na drażliwy okres przejścia młodych ludzi z okresu nauki do dorosłego życia – pełnego stresu, niepewności, trudnych sytuacji i wyborów.

Robinson i Smith (2010, 2013), na podstawie badań nad grupą osób w wieku 25 – 40 lat, rozwinęli czterofazowy model, opisujący kryzys ćwierci wieku:

 1. Faza pierwsza – zamknięcie (Locked in) – rozpoczyna się, gdy jednostka odczuwa niezadowolenie ze swej obecnej sytuacji (zawodowej, jak i prywatnej) oraz ma poczucie bycia w potrzasku, w czymś w rodzaju pułapki bez wyjścia.

 2. W drugim etapie, zwanym separacją (Separation) – osoba doświadcza silnego dysonansu pomiędzy tym, kim jest, a tym, kim chciałaby być, w wyniku którego następuje proces formowania się nowej tożsamości.

 3. Trzecia faza rozpoczyna okres eksploracji (Exploration) – w którym jednostka podejmuje aktywne działania w celu odkrycia i uformowania nowych życiowych struktur. Charakteryzuje się on zwiększoną refleksją oraz wzrostem samoświadomości.

 4. Ostatni, czwarty etap, czyli rozwiązanie (Resolution) kryzysu skutkuje nową, znacznie różniącą się od poprzedniej strukturą życia – bardziej otwartą i elastyczną. Osoba w większym stopniu skupia się na swoich pasjach i zainteresowaniach, a także odznacza się wyższym poziomem motywacji.

Każda osoba przechodzi przez opisany proces inaczej – niewykluczone jest cofanie się do poprzednich faz i przeżywanie ich na nowo.

Czy powyższy model wydaje się Wam znajomy? Macie wrażenie, że przeżywaliście, bądź obecnie przeżywacie któryś z opisanych etapów?

PRZECZYTAJ TAKŻE

  • Pingback: KRYZYS ĆWIERCI WIEKU – jak sobie z nim radzić? | Kryzysowi.pl()

  • Chyba i ten kryzys mnie w życiu ominął (albo – dopiero jest przede mną?). Pamiętam, że gdy ja obchodziłam swoje 25. urodziny, nie poczułam jakiejś specjalnej różnicy ;)

  • Adam Skolankiewicz

    Zjawisko ciekawe. Intuicyjnie raczej dostrzegalne. Mam pewne obawy co do samych etapów występowania Quarterlife Crisis. Tu znowu intuicja podpowiada, że pierwszy etap to raczej nie zamknięcie, ale konfrontacja. 25-latkowie mają jeszcze tyle energii życiowej, że pozory zamknięcia są kamuflażem, a chodzi o coś zupełnie innego. :-) Czwarty etap raczej związany jest z podjęciem decyzji, która ma być światłem na kolejne lata i możliwością spożytkowania olbrzymiej energii, niż happy endem. :-)