INTERWENCJA KRYZYSOWA – czym jest i do kogo jest kierowana?

Interwencja kryzysowa to kolejna – po poradnictwie psychologicznym i psychoterapii – forma niesienia pomocy w zakresie zdrowia psychicznego. Do kogo jest skierowana oraz czym różni się od swoich wyżej wymienionych „sióstr”?

CZYM CHARAKTERYZUJE SIĘ INTERWENCJA KRYZYSOWA?

Interwencja kryzysowa posiada kilka charakterystycznych cech, które wyróżniają ją na tle innych form pomocy:

  • obejmuje max. 10 spotkań – ograniczenie czasu pomocy (jest krótkoterminowa)
  • wielotorowość oddziaływania (nie tylko rozmawiamy, ale pomagamy ogarnąć panujący chaos)
  • ograniczenie celów (nie bierzemy wszystkich tematów na warsztat -> koncentracja na problemie centralnym)
  • aktywna postawa terapeuty
  • podejście eklektyczne i elastyczność terapeuty (każdy sposób pracy dozwolony)
  • bezwłocznie rozpoczynanie interwencji (podejście ratunkowe, obowiązkiem interwenta – szybka ocena sytuacji zagrożenia)

Interwencję kryzysową cechuje szeroki wachlarz środków oddziaływania, uzależnionych od sytuacji interwencji. Charakteryzuje ją także interdyscyplinarność w podejściu do problemu – interwent często współpracuje/kontaktuje się z policją, lekarzami, adwokatami, ogólnie – specjalistami z innych dziedzin.

INTERWENCJA KRYZYSOWA – DO KOGO JEST KIEROWANA?

Oddziaływania w ramach interwencji kryzysowej mają na celu zmniejszenie cierpienia oraz pomoc w odzyskaniu równowagi psychicznej i kontroli nad swoim życiem.

Interwenci kryzysowi udzielają specjalistycznej pomocy indywidualnej oraz dla rodzin w sytuacji:

  • kryzysu rodzinnego, małżeńskiego, partnerskiego (zdrada, rozpad związku, rozwód),
  • przemocy domowej,
  • przemocy seksualnej (nadużycia seksualne, gwałty),
  • utraty, żałoby,
  • choroby własnej lub bliskiej osoby,
  • zagrożenia samobójstwem,
  • wypadków i katastrof,
  • doświadczenia przestępstwa.

Mogą to być także kryzysy i trudności związane z wchodzeniem rodziny w kolejne etapy rozwoju takie jak:

  • ​urodzenie dziecka,
  • rozpoczęcie przez dziecko edukacji szkolnej,
  • dorastanie dzieci,
  • okres usamodzielniania się dzieci,
  • przejście na emeryturę,
  • śmierć współmałżonka.

Aby skorzystać z pomocy Ośrodka wystarczy zgłosić się na dyżur – osobiście lub telefonicznie. Podczas rozmowy zostanie ustalona forma i zakres pomocy, dostosowana do potrzeb i problemów klienta.

W skrajnych przypadkach (np. zagrożenia zdrowia lub życia), Ośrodki Interwencji Kryzysowej oferują tymczasowe schronienie. W ramach interwencji kryzysowej ośrodek udziela całodobowej bezpłatnej specjalistycznej pomocy psychologicznej, również w formie całodobowego numeru interwencyjnego.

W przypadków rozmów telefonicznych – zachowana zostaje zasada obustronnej anonimowości.

KIM JEST INTERWENT KRYZYSOWY?

Interwentem kryzysowym zostaje zazwyczaj osoba, która styka się w swojej codziennej pracy z jakimiś formami kryzysu. Niekoniecznie musi mieć ukończone studia psychologiczne, czy psychoterapeutyczne. Interwentem może równie dobrze zostać lekarz, pedagog, policjant, strażak, ratownik medyczny lub osoba w ogóle niezwiązana z wykształceniem pomocowym.

To interweniujący i jego osobowość  stanowią narzędzie pomocy w interwencji  kryzysowej. Występuje on jako osoba odpowiedzialna, konkretna, autentyczna, stykająca się z realną rzeczywistością i zaangażowana. Interwent powinien nosić w sobie głębokie przekonanie, że to co pomocne, już znajduje się w kliencie, który jest ekspertem w zakresie możliwości i sposobów rozwiązywania swoich problemów.

Interwent ma za zadanie:

  • towarzyszyć klientowi w kryzysie, celem uzyskania przez niego równowagi i samodzielności
  • zapobiegać, jak długo to możliwe, instytucjonalizacji i hospitalizacji klienta, za pomocą alternatywnych rozwiązań
  • proponować nowe spojrzenie na sytuację poprzez inicjowanie procesów zmian (legislacyjnych, systemowych, indywidualnych, psychologicznych)

Przede wszystkim, celem interwenta jest wspomaganie sposobów radzenia sobie właściwych dla danej osoby.

6 ETAPÓW INTERWENCJI KRYZYSOWEJ

Podsumowując, cały proces interwencji kryzysowej można zamknąć w sześciu punktach:

 1. Zdefiniowanie problemu. Rozpoznanie i zdefiniowanie problemu z punktu widzenia klienta.

 2. Zapewnienie klientowi bezpieczeństwa. Ocena powagi zagrożenia psychicznego i fizycznego bezpieczeństwa klienta w kategoriach niebezpieczeństwa dla życia i całkowitej utraty możliwości działania. 

 3. Zapewnienie wsparcia. Zapewnienie klienta o wsparciu i własnym zaangażowaniu.

 4. Rozważenie możliwości. Pomoc klientowi z poszukiwaniu dostępnych mu wyborów, w znalezieniu adekwatnego wsparcia w danej sytuacji, zaproponowanie sposobów radzenia sobie z trudnościami oraz nakłonienie do pozytywnego myślenia.

 5. Ułożenie planu. Pomoc klientowi w opracowaniu realistycznego, krótkoterminowego planu, w którym wskaże dodatkowe źródło wsparcia i określi mechanizmy radzenia sobie z trudnościami. Plan powinien obejmować konkretne działania, które klient może zrozumieć i uznać za słuszne.

 6. Nakłonienie klienta do zobowiązania się do działania. Pomoc klientowi w zaangażowaniu się w zdecydowane, pozytywne działania, które może on uznać za swoje i realistycznie sfinalizować.

KIEDY SZUKAĆ POMOCY?

Jeśli czujesz, że przeżywasz kryzys, niezależnie od powodów jego wystąpienia – to właściwy moment, by szukać pomocy.

Jeśli NATYCHMIAST potrzebujesz z kimś porozmawiać – nie wahaj się, zadzwoń do ośrodka.

Jeśli Twój problem NIE MOŻE CZEKAĆ – umów się na spotkanie.

Zaletą Ośrodków Interwencji Kryzysowej jest ich natychmiastowe reagowanie – nie czekamy w kolejce po pomoc przez kilka miesięcy.

Tutaj znajdziesz listę Ośrodków Kryzysowych na terenie całej Polski -> KLIK

Słyszeliście wcześniej o interwencji kryzysowej? Czy jest coś, czego jeszcze chcielibyście się dowiedzieć o tej formie pomocy? Dajcie koniecznie znać.

 

 

(Visited 28 times, 28 visits today)

PRZECZYTAJ TAKŻE